Δεν υπάρχει τρόπος να πλησιάσουμε τον αυθεντικό εαυτό μας, τις πραγματικές και όχι φορεμένες ανάγκες μας, χωρίς να χάσουμε ανθρώπους, καταστάσεις, πράγματα.
Προχωράς μπροστά και κάτι μένει πίσω.
Και είναι δύσκολο και συχνά πονάει.
Δεν υπάρχει τρόπος να πλησιάσουμε τον αυθεντικό εαυτό μας, τις πραγματικές και όχι φορεμένες ανάγκες μας, χωρίς να χάσουμε ανθρώπους, καταστάσεις, πράγματα.
Προχωράς μπροστά και κάτι μένει πίσω.
Και είναι δύσκολο και συχνά πονάει.